This article thematically explores the illusion of movement created on visual perception by Op Art movement in poster designs designed on a two-dimensional plane, and the cyclical optical effect created by kinetic typography, incorporating it into a design element. The aim is to ex-amine the reflections of the search for movement in artworks on current poster design trends and the impact created on the poster and its audience through the perspective of Op Art and its historical retrospective. This research, limited to the projection of the dynamism created by Op Art’s perceptual deception onto poster designs, yields observational and qualitative analyses supported by literature reviews.
Art has expanded its methodological and theoretical scope with the emergence of a postmod-ern, theoretical, digitalized, and postmodern understanding of art, following the moderniza-tion of the 20th century. Findings obtained through comparisons of analyzed artworks and poster designs demonstrate that the principles of the Op Art movement, which emerged in the 1960s, have been hybridized by adapting them to contemporary design methods using traditional or digital techniques, and their popularity remains unabated. The use of Op Art elements and the phenomenon of movement are seen as formulas for creating an intensely stimulating effect on the subject’s perception.

Bu makale; iki boyutlu bir düzlem üzerinde tasarlanan afiş tasarımlarında, Op Art sanat akımının görme algısı üzerinde yarattığı hareket illüzyonu ve kinetik tipografi ile meydana getirilen döngüsel optik etkinin bir tasarım elementi haline getirilmesini tematik olarak iş-lerken, Op Art bağlamı ve tarihi retrospektifiyle sanat eserlerinde devinim arayışının güncel afiş tasarım trendlerine olan yansımaları ve entegrasyonu perspektifiyle afiş ve afiş izleyicisi üzerinde yarattığı etkiyi irdelemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırma; Op Art’ın algısal yanıltma ile yarattığı dinamizmin afiş tasarımlarına izdüşümüyle sınırlandırılarak, literatür taramaları desteğiyle, gözleme dayalı ve nitel bir yöntemle elde edilmiş analizler ortaya koymaktadır. Sanat, yöntemsel ve kuramsal skalasını; 20. yy modern sanat anlayışı sonrası modernite ötesi postmodern, kuramsal ve dijitalleşen sanat anlayışıyla genişletmiştir. İncelenen sanat eserleri ve afiş tasarımları karşılaştırılmalarıyla elde edilen bulgular; 1960’larda belirginleşen Op Art sanat akımı prensiplerinin, geleneksel ya da dijital teknikler kullanılarak, güncel tasarım me-totlarıyla uyarlanarak hibrit hale getirildiğini ve popülerliğini kaybetmediğini göstermektedir. Op Art akımı unsurlarının kullanımı ve devinim olgusu, süjenin algısı üzerinde yoğun uyarıcı bir aksiyon yaratma formülü olarak kullandığı görülmektedir.